بهانه ای برای دیدنت

مشغله فکری گاهی وقتها خوبه
اما اگه به درگیری برسه اونم از نوع شدیدش
روزها و ساعتها درگیرش میشی
شانس بیاری که دلت درگیر نکنه (شانس اصن وجود داره؟)
وقتی دل درگیرش بشه تازه شروع بی حوصلگی، تنبلی و .... هست

حالا تو هر موقعیتی هر کسی خودش یه جوری تخلیه میکنه
یکی با نوشتن
یکی با نقاشی کردن
یکی با شعر گفتن

یکی با حرف زدن
یکی با  .....

اما همه این ها موقتیه(به نظر خودم)
تا راه حلی براش پیدا نکنی هنوز درگیرش هستی
اغلب چاره یابیت محشره اما باز موانع سر راهت وادارت میکنه دست بکشی

این همه حرف زدم که چی بگم
ذهنم بدجور درگیره
خودم هم میدونم این همه درگیری چه ذهنی و چه دلی اصلا و ابدا خوب نیست...

پی نوشت: چن وقته پیش همسایه ای نوشته بود برای چی بنویسم..راست گفت
پی نوشت: از نت خسته نشدم گرچه یه وقتایی فاصله گرفتن ازش خوبه...
پی نوشت: هیچ چیزی جای خالی یه آدم رو تو زندگی نمیتونه برات پر کنه...
الآن کاملا مشخصه منظورم اینه "تنهایی" خر است؟

پی نوشت:
برام مهم نیست قضاوتم کنی...

پی نوشت: اللهم اشف کل مریض..
گاهی وقت ها آدم ها میتونند دیگران مریض کنند و این بده..

پی نوشت: توصیه میکنم گوش ندین:کلیک کنید

پی نوشت: ممنون بابت کامنتهاتون...
اگه ابرها اجازه استراحت دادند برمیگردم و تاییدشون میکنم..

پی نوشت: آخیش..یه بار تو عمرم چن جمله رو نوشتم
بدون اینکه پاکش کنم یا بعد نوشتن حس بدی پیدا کنم




+نوشته شده در شنبه 31 تیر 1396 ساعت05:35 ب.ظ توسط قاصدک | نظرات |